
تعداد بازديدهای اين وبلاگ:
سطح شنوايي انسان براي گوش سالم بين ۲۰هرتز تا ۲۰كيلو هرتز است .
غالباً شدت صدا را با يك اندازة لگاريتمي كه دسيبل اس.پي.ال. (سطح توان صدا) ناميده ميشود نشان ميدهند. در اين معيار 0 دسيبل اس.پي.ال موج صدايي با قدرت ده به توان منفي شانزده وات بر سانتيمتر مربع است كه حدوداً ضعيفترين صداي قابل تشخيص توسط گوش انسان است. صحبت معمولي حدوداً 60 دسيبل اس.پي.ال است و صدايي با شدت 140 دسيبل اس.پي.اي براي گوش دردناك و زيانآور است.
اختلاف بلندترين و ضعيفترين صداهايي كه انسان ميتواند بشنود 120 دسيبل است كه از لحاظ دامنه معادل بازهاي حدود يك ميليون است.
آزمایشات نشان میدهند که صدای به شدت ۱۶۰-۱۵۰ دسیبل برای بعضی حیوانات کشنده و مرگبار است. این حیوانات قبل از مرگ به تشنجات موضعی ، فلج و رعشه دچار میگردند. در انسانها رنگپریدگی و بالارفتن فشارخون از اثرات آلودگیهای صوتی است. درجه حرارت بدن نیز کاهش مییابد. صداهای مداوم عکس العملهایی را در بدن ایجاد مینماید. از جمله انقباض رگها بیشتر میگردد است. درجه حرارت بدن نیز کاهش مییابد. صداهای مداوم عکسالعملهایی را در بدن ایجاد مینماید از جمله انقباض رگها بیشتر میگردد و این حالت پس از قطع صدا هنوز ادامه مییابد. بدن انسان در خواب نیز یه محرکهای صوتی پاسخ میدهد بدون اینکه فرد از خواب بیدار شود. (ضربان قلب و حالات ماهیچهها تغییر میکند.)